BEYPAZARI

Bu yıl ikinci kez gittiğim Beypazarı Festivali ile ilgili izlenimlerimi paylaşacağım sizlerle.

 Festival alanına girdik ve standları dolaştık. Hanımların kendi el becerileri ile hazırlamış oldukları mefruşat ve hediyelik eşya ürünlerinin yanında büyük bir çoğunluğun da yiyecek stantları açmış olduğunu gördük. Tarhanalar, kendi hazırlamış oldukları mis gibi ev erişteleri, rengini hiç kaybetmemiş domates kuruları, dolmalık biber patlıcan kuruları, cevizli sucuklar, havuç tatlıları, yaprak salamuraları, turşular ve daha nice yiyecekler görücüye çıkmıştı. En çok da domates kuruları dikkatimizi çekti.

Geçen yıl yayınladığımız festival haberimizde satand görüntülerine fazlasıyla yer vermiştik. Bu yıl daha çok tarih müzesi ile ilgili görüntülere yer vereceğim.  Like tıklayarak geçen yılın festivalini ayrıntılarıyla görebilirsiniz

Hemen meydanda bir fotoğraf sergisi dikkatimizi çekti. Çankaya belediyesi engelliler hizmet müdürlüğü tarafından 2005 yılında hayata geçirilen ÇENGEL CAFE projesi kapsamında hazırlanan bu fotoğraf sergisinde engelli gençler tarafından yapılan harika tablolar vardı.

     Konakların bulunduğu sokağa girdiğimizde hanımlarımızın işlettiği lokantalar yine dikkat çekiciydi. MÜJGAN ABLA’NIN YERİ’nin  de değişmiş olduğunu da gördüm. Hem bahçesinde hem de üst katta o meşhur baklavası için masalara oturan birçok insan vardı. Müjgan Hanım’la görüştük ve kendisiyle kısa bir konuşmamız oldu.  Maharetleri ile ün yapmış Beypazarılı başarılı bir hanım olarak kendisini kutluyorum.

      Müzelerin ve tarihi mekanların bulunduğu dört yol ağzındaydık.

Beypazarının ünlü TAŞ MEKTEP binası belediye tarafından restoran haline getirilmiş ve halka açılmış. Taş mektep oldukça kalabalıktı.

        Tarihi müzeye daha önce de kez gitmiş, her katını büyük bir heyecan ve beğeniyle gezmiştim ama o kadar ilgi çekici bir yer ki her beypazarına gidişimde yeniden görmeyi istediğim yerlerden biri oldu benim için

      TARİHİ MÜZE beni hem büyüledi hem de eski anılarımı canlandırdı gözümde çünkü eski evlerin  iç mimarisini ve ev düzenini yansıtıyordu tam olarak. Odalara kurulmuş sedirler, sedirlerin üzerindeki kanaviçeli ve ucu dantelli beyaz patiska örtüler, eski mutfaklar, eski mutfak araç gereçlerinden  bakır kaplar, mangallar, yer sofraları, eski giysilerin giydirildiği cansız mankenler, çeşitli para koleksiyonları, Kuran-ı Kerimler, eski el yazmaları, halı ve kilimler görülmeye değer olan şeylerin başında geliyordu.

[MÜZENİN BAHÇESİ 

Gerçekten de geçmişle geleceke arasında kurulu bir köprü diyebileceğimiz kadar değerli eserlerle dolu bir müzeydi TARİHİ MÜZE.

Hemen karşısında BEYPAZARI DOĞA MÜZESİ’ne girdim. Burada beypazarının  bitkileri, kuşları v.s ile ilgili doğal varlıklarının resimlerinin sergilendiği bir yerdi. Üst katındaki balkondan harika bir Beypazarı manzarası izledim.

      Müzelerin bulunduğu dört yol ağzına kurulmuş sahnedeki halk konserleri de görülmeye değerdi. Sahne etrafında biriken halk sahnedeki sanatçılara eşlik ederek keyifli dakikalar yaşadılar.

      Çok güzel bir ortamdı. Tadına doyamadık ama ayrılık zamanı gelmişti. 

      Beypazarı’na gidip de Beypazarı kurusu almadan dönmek olur mu? Olmaz tabii dediğinizi duyar gibi oluyorum. Biz de YÖREMİZ’e gidip kurularımızı aldık ve otobüsümüze son anda yetişerek Beypazarı’ndan ayrıldık.

HAZIRLAYAN: GEZGİN

Çalışmalarımız site yönetiminden izinsiz kullanılamaz